Spotlight
Midnight Oil: Nog Een Keer Vlammen

Midnight Oil werd in Nederland vooral bekend dankzij het nummer Beds Are Burning, waarmee in de zomer van 1987 een top 3-hit gescoord werd. Toch bestaat de band, inclusief een korte aanloop, alweer vijftig jaar. Het is een Australisch instituut dat op 18 februari 2022 met Resist het allerlaatste album ooit uitbrengt. Een gesprek met de karakteristieke zanger Peter Garrett over dat naderende afscheid. 

De basis voor de band werd al gelegd in 1972, al noemde het stel zich aanvankelijk Farm. Vier jaar later ging de band rond zanger Peter Garrett verder als Midnight Oil. De band maakte in eigen land in eerste instantie vooral naam als een opwindende live act, waarbij talloze clubs en kroegen in de Australische ‘outback’ plat gespeeld werden. Een bikkelharde leerschool die zich terugbetaalde. Terwijl de mainstream media aanvankelijk niets moest hebben van de rockband en zijn karakteristieke, kale frontman, werd in 1984 het album Red Sails In The Sunset dan toch een nationaal succes.

Drie jaar later volgde de rest van de wereld dankzij het album Diesel And Dust, dat de internationale top 10-hit Beds Are Burning bevatte. Zowel de single als het album waren representatief voor de stijl van Midnight Oil. De band vergat nooit te rocken, maar gebruikte die muziek ook om ongemakkelijke waarheden over het eigen Australische verleden te benoemen. Zoals het tragische lot van de Aboriginals, de oorspronkelijke bewoners van het continent. In de jaren die volgden, bleven grote hit-successen uit. Midnight Oil bracht vooral met Blue Sky Mining (1990) en Earth And Sun And Moon (1993) albums uit vol sterke songs en strijdbare teksten.

Aan het begin van het nieuwe millennium viel de band stil. Vanwege de maatschappelijke betrokkenheid waarvan de band altijd blijk had gegeven, verbaasde het niemand dat zanger Peter Garrett een nieuw leven in de Australische politiek begon. Hij werd verkozen tot volksvertegenwoordiger en schopte het uiteindelijk tot minister, met o.a. kunst jeugd en onderwijs in zijn portefeuilles. In 2013 nam stapte hij weer uit de politieke arena. Vier jaar later volgde de alom verwachtte comeback van Midnight Oil, die gevierd werd met een succesvolle wereldtournee. De terugkeer werd bezegeld in 2020 met het The Makarrata Project mini-album. Een dag nadat het de eerste plaats in de Australische albumlijst had gehaald, overleed bassist Bones Hillman, die sinds 1987 bij de band was geweest. Hij is nog wel te horen op de nieuwe plaat Resist, die op 18 februari verschijnt. Een zwanenzang waarop Midnight Oil nog een keer ouderwets vlamt.

Ik heb begrepen dat jullie het album al in 2019 opgenomen hebben. Hoe was het om de releasedatum zo lang op te schuiven?

“Het was natuurlijk vooral frustrerend. Een muzikant wil zijn nieuwe werk zo snel mogelijk aan het publiek presenteren. De plaat moet uit. Je wilt op tournee. De tijd leek te bevriezen toen de coronacrisis uitbrak. Alles kwam tot stilstand. Wat ook nog meespeelt, is dat een album altijd een momentopname is. Een foto van de tijd waarin we zaten. Had ik nu een ander album gemaakt? Op details, misschien. Toch ben ik er enorm trots op. Wij Australiërs zijn, zoals bijvoorbeeld Amerikanen, niet goed in het onszelf op de schouder kloppen. We relativeren liever. Maar ik zeg het toch: Resist kan zich meten met ons beste werk van weleer. Dat moest ook wel. We zijn er zo’n twintig jaar tussenuit geweest. Er was genoeg tijd om ideeën op te doen voor nieuwe nummers. Ze kwamen ook als vanzelf. Deels is het splinternieuw werk. Voor een deel zijn het ook nummers die we al een tijdje hadden liggen, maar waar we nooit de definitieve vorm aan konden geven. Tot nu dus.”

Resist wordt aangekondigd als jullie laatste album. Was dat al besloten toen jullie met de opnamen begonnen?

“Nee, we hebben alles op ons af laten komen. De tournee van 2017 was een geweldige ervaring. Het was erg goed om weer met elkaar de studio in te gaan. We verrasten elkaar op een prettige manier met de kwaliteit van de songs. We lieten ons echter niet door de euforie meeslepen. De concerten waren geweldig om te doen, maar het was allemaal ook heel intens. Zoals altijd. Dat hoort bij ons. Ik moet realistisch zijn. Vader tijd klopt op onze deur en zijn gebonk wordt steeds luider. Ik vind dat we moeten stoppen nu we nog goed zijn.”

Wat voor een rol speelde het overlijden van bassist Bones Hillman in dit alles?

“Ik denk dat het beslist meespeelde. Het herinnerde ons aan onze eigen sterfelijkheid. Bones was later bij de band gekomen. Hij was jonger dan wij: de Benjamin van de band. Toch was hij de eerste die wegviel. Hij was belangrijk voor ons. Als muzikant, maar ook vanwege zijn persoonlijkheid. Waar wij als rest van de band nogal donker waren, zorgde hij altijd voor het licht. Hij was geestig. Zijn tijd bracht hij het liefst door in een sportbar in Amerika, kaartend met wat vrienden, ondertussen scheldend op Trump. Zijn overlijden voelde als het wegvallen van een dierbaar familielid. Een amputatie. We denken nog dagelijks aan hem. Het nieuwe album is ook aan Bones opgedragen. We zijn achteraf ook blij dat we met z’n allen die 2017 shows nog hebben kunnen doen.”

Het nieuwe album sluit af met Last Frontier, waarin de sonore praatstem van Kamahl te horen is. Is dat dezelfde Kamahl die we in Nederland nog kennen van de hit The Elephant Song? Het was hier in 1975 een dikke nummer-1 hit.

“We hebben het inderdaad over dezelfde man. Hij is inmiddels in de tachtig, maar rijdt nog rond in een goudkleurige Rolls Royce en arriveerde in de studio in een knalgeel kostuum, haha! Hij is nog altijd een grote man in Australië. Kamahl heeft een imposante stem, vandaar dat we hem er graag bij wilde hebben. Jim (Moginie, gitarist) bleek hem te kennen. Kamahl greep de uitnodiging met beide handen aan. Ik vond het ook wel mooi. Hij representeert de ouderwetse showbusiness. Wij kwamen als Midnight Oil voort uit de Australische punk-scene. Op een wonderlijke manier zijn we in de loop van de jaren toch naar elkaar toe gegroeid.”

Een van de aanstekelijke rocksongs op het nieuwe album is Nobody’s Child. Wat kun je daarover vertellen?

“De basis daarvan kwam van Jim. Hij had al wat eerste akkoorden liggen. Net als de aanzet tot de tekst. Het is sterk autobiografisch. Jim is een geadopteerd kind. In de loop van de tijd heeft hij zich verdiept in zijn echte voorgeschiedenis, waardoor hij onder anderen bij zijn Ierse wortels terechtkwam. Hij probeerde op die manier het beeld dat hij van zichzelf had te completeren. Een serieuze song over het leven, heel erg Midnight Oil dus.”

Hoe ziet 2022 er wat jullie betreft uit? Komt Midnight Oil bijvoorbeeld onze kant nog op?

“We gaan eerst op tournee in eigen land en – als de maatregelen het toelaten – in Nieuw-Zeeland. We willen ook graag afscheid nemen van onze fans in Noord- en Zuid-Amerika, Azië en Europa. Ik realiseer me dat we altijd een rare band zijn geweest. We waren soms tijden uit beeld. Toch is al die jaren een groot publiek ons trouw gebleven. We willen daar dolgraag nog een keer voor optreden.”

Opvallend aan de vorige tournee was dat Midnight Oil naast de verplichte hits ook veel zogenaamde ‘deep cuts’ speelde, zoals obscure albumtracks. En dat de set-list bijna elke avond anders was. Staat ons dat opnieuw te wachten?

“Ik zou het niet anders kunnen. Ik ben regelmatig naar optredens van grote bands geweest, van dezelfde generatie als ik. Of nog ouder. En nee, ik noem geen namen. Maar je ziet naast de drummer zo’n perspex plaat staan, met daarop alle songs die op die avond gespeeld worden. Elke avond dezelfde. Alles is er ook op afgesteld, het licht, het geluid en de effecten. De computer bepaalt de regie. Ik bekritiseer het niet, maar als ik in zo’n statisch circus zou moeten meedraaien, groef ik een diep gat in de grond en liet mij erin vallen. Zo’n show heeft voor mij niets meer met muziek te maken. We bepalen per dag wat we spelen, waarbij we rekening houden met de plaats waar we optreden en ons eigen gevoel van het moment. Als iemand halverwege de show een briljante ingeving heeft, gaan we ook daar graag in mee. Daarin zit voor mij een groot deel van de lol van optreden.”

Zoals het er nu uitziet, ben je dus heel 2022 op tournee. Wat zijn je post-Midnight Oil-plannen?

“Weet je, ik heb een bloedhekel aan het woord ‘pensioen’. Ik heb geen idee wat het inhoudt. Ik kan mij er in elk geval niets bij voorstellen. Concrete plannen heb ik nog niet. Ik ben muzikant. Ik blijf dus doen wat ik mijn leven lang heb gedaan: songs schrijven en rotzooi trappen, haha!”

Je blikt vol dankbaarheid terug op je muzikale leven?

“Absoluut. Onlangs herinnerde ik mij dat ik in de jaren zeventig Muddy Waters zag optreden. Ik studeerde destijds aan de ANU, de Australian National University. Hij was een man op leeftijd, maar trad op met een toffe band en maakte een heerlijke partij herrie. Nu ben ik zelf die oude man. Ik heb een stel geweldige collega’s om mij heen en heb er enorm veel zin in om nog een keer een hoop kabaal te maken!”

Deel deze pagina:
Opmerkingen
Meeste likes Nieuwste Oudste
Je hebt een woord gebruikt dat je niet mag gebruiken
Opmerking plaatsen
Er zijn momenteel nog geen comments geplaatst.
Meer opmerkingen tonen
Bekijk ook
Spotlight
The Silverchair Collection

PRE-ORDER NOW: https://sound-factory.nl/collections/silverchair?

Australisch rocktrio terug op vinyl  

Silverchair geldt nog altijd als een van de grootste succesverhalen die de Australische rockwereld ooit voortbracht. In de periode dat het trio actief is, verkoopt het ruim 10 miljoen albums. Het hele oeuvre van de band, zowel de albums als de EP’s, wordt als The Silverchair Collection in delen (opnieuw) op vinyl uitgebracht. Het debuut Frogstomp uit 1995 komt op 17 juni uit. Op 12 augustus volgen de vier gerelateerde EP’s Tomorrow, Pure Massacre, Israel’s Son en Shade.

Spotlight
De Ennio Morricone Themes collection

Shop now: http://www.musiconvinyl.com/shop?legacyofmorricone

For over 70 years, the Italian composer Ennio Morricone has shaped the movie industry with his defining soundtracks. With more than 400 scores for cinema and television, he is widely considered one of the most prolific and greatest film composers of all time. In honor of this music icon and father of melodies, Music On Vinyl presents The Ennio Morricone Themes collection, a unique collection of the greatest music ´The Maestro´ has composed for movies, divided into 5 central themes; Giallo, Lounge, Passion, Psycho and Western.