Spotlight
10 onovertroffen debuutalbums

Het is deze week precies twintig jaar geleden dat Come Away With Me van Norah Jones verscheen. Een debuut dat de zangeres sindsdien niet wist te overtreffen, zeker niet in commercieel opzicht. Er zijn meer voorbeelden van groepen en artiesten die nooit meer aan de schaduw van die eerste plaat ontsnapten.

The Stone Roses – The Stone Roses (1989)

Dankzij dit album groeiden The Stone Roses uit tot het boegbeeld van de florerende Manchester muziekscene. De band rond Ian Brown slaagde er in om de werelden van de rock en psychedelica te combineren met die van de dansvloer. Het resultaat was een kleurrijk album dat anno 2022 nog niets van z’n charme verloren heeft. Nog altijd is het een van de beste Britse popplaten uit de jaren tachtig. Alles lof had destijds ook een keerzijde. Het had een verlammende werking op de band, wat terug te horen was op The Second Coming uit 1994. De reacties daarop waren lauw en twee jaar later vielen The Stone Roses alweer uit elkaar.

Foo Fighters – Foo Fighters (1995)

Na de dood van Kurt Cobain en het onvermijdelijke einde van Nirvana gaven weinigen een cent om de muzikale toekomst van Dave Grohl. Wat moest er immers van de ontheemde drummer terechtkomen? De muzikant sloot zich echter op en nam vrijwel helemaal een aantal songs op. Er zat geen groot plan achter. Het was voor Dave Grohl vooral een manier om zijn verdriet over de dood van zijn collega te verwerken. Foo Fighters groeide uiteindelijk uit tot een band en is al decennia een van grootste rockbands ter wereld. Op hij nu optreedt of platen maakt, Dave Grohl en zijn band stellen nooit teleur. Toch was hij hier, moederziel alleen, met de rug tegen de muur, verscheurd door verdriet en vrij van commerciële verwachtingen, op z’n aller-allerbest.

Boston – Boston (1976)

Het eerste album van de Amerikaanse rockband Boston was een droomdebuut. Gitarist, componist en onverbeterlijk perfectionist Tom Scholz had in zijn kelder liefst vijf jaar gesleuteld aan de nummers. Er stond dan ook geen verkeerde noot op het album zoals dat in de zomer van 1976 uitkwam. Alles werd ook nog eens schitterend uitgevoerd, van de hemelse zang van Bred Delp tot de unieke gitaarsound van Scholz. In de vorm van More Than A Feeling – een hartstochtelijke ode aan de muziek – bevatte het ook nog eens de ideale openingssong. Het tweede album Don’t Look back verscheen in 1978 en werd door de gitarist zelf afgedaan als een haastklus. Latere albums, die met steeds grotere tussenpozen verschenen, ontbeerden eveneens de magie van dit onvergetelijke debuut.

Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not (2006)

Het debuut van The Arctic Monkeys is een onweerstaanbaar album vol stuiterende rocksongs, waarvoor de Britse band argeloos putte uit invloeden als alternatieve rock, punk, Britpop en garagerock. Vanwege de enorme dosis aan energie en levenslust was het typisch zo’n album dat je nog even opzette voor een lange avond stappen, om alvast in de stemming te komen. De al even tomeloze zelfpromotie wierp zijn vruchten af, want bij uitkomen ontpopte Whatever People Say I Am, That's What I'm Not zich tot het snelst verkopende debuut in de Britse pophistorie. In de eerste week werden er 360.000 exemplaren van verkocht. De klassieke single I Bet You Look Good On The Dancefloor leverde The Arctic Monkeys in eigen land een nummer 1-hit op. De band bracht ook hierna nog goede albums uit. De koortsachtige opwinding die rond dit debuut hing, was echter vervlogen.

Air – Moon Safari (1998)

Laten we er geen misverstand over bestaan: Air heeft de afgelopen decennia prachtige muziek afgeleverd. Van het licht onderschatte Talkie Walkie uit 2004 tot de bloedmooie soundtrack voor de film Virgin Suicides. Toch lukte het dit Franse Jean-Benoît Dunckel en Nicolas Godin nooit om het debuut Moon Safari te evenaren. De combinatie van 70s prog, ELO-achtige pop, lome dance en warmbloedige elektronica verpakt in prachtige songs als Sexy Boy, All I Need en Kelly Watch The Stars liet zich gewoonweg niet overtreffen.

Nina Hagen Band – Nina Hagen Band (1978)

De eersteling van Nina Hagen is een klassiek voorbeeld van een nooit overtroffen debuutalbum. De Duitse zangeres keerde zich binnenstebuiten op de plaat waarmee ze in februari 1978 de wereld overrompelde. Van de geniale Tubes-cover TV-Glotzer, het punk-achtige Pank, de grimmige junkyschets Auf’m Bahnhof Zoo, het expressieve Naturträne en het zelfbewuste Unbeschreiblich Weiblich, elk nummer op dit debuut van de Nina Hagen Band was een voltreffer. In stilistisch opzicht was het album een ratjetoe, maar een geweldig spelende band en de unieke vocale capriolen van La Hagen hielden alles moeiteloos bij elkaar. Op de vele albums die volgden, flakkerde de genialiteit soms weer wat op. Zou mooi als op deze eerste plaat werd het echter nooit meer.

The Outfield – Play Deep (1985)

Opvallend aan The Outfield was dat het een Britse band was die vooral succes had in Amerika, terwijl het thuisland er de neus voor ophaalde. Op basis van de muziek was het ook wel begrijpelijk. De uit Londen afkomstige groep maakte muziek waar de Amerikaanse rockradio gek op was: pakkende rocksongs, gelikte koortjes en een groot stadiongeluid. Een goed voorbeeld daarvan was de Bryan Adams-achtige hit Your Love, een top 10-hit in Amerika. Elk album dat The Outfield hierna uitbracht betekende een stapje terug. Na de dood van gitarist John Spinks in 2014 zette de band er definitief een punt achter.

The Undertones – The Undertones (1979)

Op hun eerste album klonken The Undertones als de ideale kruising tussen de Buzzcocks en de Ramones: punkachtige energie verpakt in perfecte popliedjes. En dan stond hun beste nummer, het John Peel-lijflied Teenage Kicks, niet eens op de originele versie van het album. Hypnotised uit 1980 bood meer van hetzelfde, alleen wat minder. Op de platen die volgden boog de Noord-Ierse groep de sound meer richting popmuziek. Het leverde leuke albums op, maar het debuut bleef de topplaat van The Undertones.

Guns N’Roses – Appetite For Destruction (1987)

De band rond zanger Axl Rose en gitarist Slash wist op dit debuut de typische LA-glamrocksound te voorzien van punkachtig venijn. Los daarvan was het een fantastische band, die in muzikaal opzicht straatlengtes voorlag op al die andere rockbands die in de jaren tachtig de Sunset Strip onveilig maakten. Zo’n beetje elk nummer was ook een instant klassieker: Welcome To The Jungle, It’s So Easy, Paradise City, Sweet Child O’ Mine… Het immense succes steeg de heren echter naar de getoupeerde hoofden en de cruciale opvolgers waren de dubbelalbums Use Your Illusion deel I en II. Er stonden goede songs op, maar als totaal was het te bombastisch en overdadig. En laten we het al helemaal niet hebben over het zwaar bevochten Chinese Democracy uit 2008.

Norah Jones – Come Away With Me (2002)

De verwachtingen waren niet al te hoog gespannen toen Norah Jones op 26 februari 2002 haar debuut Come Away With Me uitbracht. Ze was weliswaar onder contract genomen door het iconische jazzlabel Blue Note, ze weigerde zich in een hokje te laten plaatsen. In plaats daarvan bracht ze op haar eerste album een cocktail van blues, jazz, folk en zelfs een dosis country. Marketingtechnisch een nachtmerrie. De plaat vloog ook niet meteen de winkel uit, maar in de loop van het jaar 2002 raakten steeds meer muziekliefhebbers onder de indruk van de songs, het spel en de stem van Norah Jones. Juist de combinatie van stijlen zorgde er juist zelfs voor dat ze uiteindelijk een heel breed publiek aan wist te spreken. Het hitsucces van de single Don’t Know Why deed de rest. Anno 2022 staat de teller op 27 miljoen verkochte exemplaren. Dat aantal loopt nog steeds op, want vanwege het jubileum verschijnt er dit voorjaar een luxe editie met bonusmateriaal als demo’s, alternatieve sessies en nummers van haar eerste EP.

Deel deze pagina:
Opmerkingen
Meeste likes Nieuwste Oudste
Je hebt een woord gebruikt dat je niet mag gebruiken
Opmerking plaatsen
Er zijn momenteel nog geen comments geplaatst.
Meer opmerkingen tonen
Bekijk ook
Spotlight
The Silverchair Collection

PRE-ORDER NOW: https://sound-factory.nl/collections/silverchair?

Australisch rocktrio terug op vinyl  

Silverchair geldt nog altijd als een van de grootste succesverhalen die de Australische rockwereld ooit voortbracht. In de periode dat het trio actief is, verkoopt het ruim 10 miljoen albums. Het hele oeuvre van de band, zowel de albums als de EP’s, wordt als The Silverchair Collection in delen (opnieuw) op vinyl uitgebracht. Het debuut Frogstomp uit 1995 komt op 17 juni uit. Op 12 augustus volgen de vier gerelateerde EP’s Tomorrow, Pure Massacre, Israel’s Son en Shade.

Spotlight
De Ennio Morricone Themes collection

Shop now: http://www.musiconvinyl.com/shop?legacyofmorricone

For over 70 years, the Italian composer Ennio Morricone has shaped the movie industry with his defining soundtracks. With more than 400 scores for cinema and television, he is widely considered one of the most prolific and greatest film composers of all time. In honor of this music icon and father of melodies, Music On Vinyl presents The Ennio Morricone Themes collection, a unique collection of the greatest music ´The Maestro´ has composed for movies, divided into 5 central themes; Giallo, Lounge, Passion, Psycho and Western.