Spotlight
In Memoriam 2021

Welke bekende artiesten, muzikanten en componisten ontvielen ons tussen januari en augustus 2021?

Lee Perry: 29 augustus

85: Lee ‘Scratch’ Perry, geboren als Rainford Hugh Perry, was een Jamaicaanse reggaepionier. Hij maakte niet alleen naam met zijn eigen platen, maar was ook een veelgevraagd producer die werkte met o.a. Bob Marley and the Wailers, The Congos, Junior Murvin, Adrian Sherwood en The Clash. Lee ‘Scratch’ Perry gebruikte de studio als instrument. Veel van zijn producties bevatten dan ook geluidseffecten als galm en echo. Een geniale, grillige en kleurrijke alleskunner die tot op hoge leeftijd actief bleef.

Charlie Watts: 24 augustus

80: Charlie Watts was de wandelende contradictie van The Rolling Stones. Hij was een cruciaal lid van de band en ontpopte zich tijdens de optredens tot een ware publiekslieveling. Terwijl de band zich vooral in de jaren zestig en zeventig te buiten ging aan decadentie, bleef hij de ongenaakbare en vooral erg beschaafde Brit die zich daar verre van hield. De drummer zou pas in de jaren tachtig enige tijd bezwijken door de verlokkingen van drank en drugs. Hij was lid van The Rolling Stones sinds januari 1963 en bleef de band ook altijd trouw, maar het was geen geheim dat hij voor elke tournee weer overgehaald moest worden om weer mee te doen. Veel liever bracht hij zijn tijd door op zijn paardenfokkerij. Charlie Watts was met zijn swingende, eigenzinnige, door jazz beïnvloedde stijl vooral een essentieel onderdeel van de typische Stones-sound. Zonder hem zal de band nooit meer dezelfde zijn. 

Eric Wagner: 22 augustus

62: Eric Wagner was de zanger van de invloedrijke Amerikaanse doom metal formatie Trouble, die muziek maakte in de stijl van Black Sabbath. Een van de albums waarop zijn stem te horen was, was het door Rick Rubin geproduceerde titelloze album uit 1990, dat op diens Def American label uitkwam. Wagner stierf aan complicaties van COVID-19.

Brian Travers: 22 augustus

62: Saxofonist Brian Travers was een van de oorspronkelijke leden van de Britse reggaeband UB40, die in de loop van de jaren hits scoorde met songs als Red Red Wine,  Can't Help Falling in Love en I Got You Babe. De muzikant overleed aan kanker, een ziekte waar hij al eerder aan geopereerd was.

Don Everly: 21 augustus

84: Samen met zijn in 2014 overleden broer Phil maakte Don decennia lang deel uit van The Everly Brothers. In het rock-‘n-roll tijdperk onderscheidden ze zich met hun perfecte samenzang die van invloed was op het geluid van o.a. The Beatles, The Beach Boys, Simon & Garfunkel en The Bee Gees. In latere jaren omarmden de broers ook andere stijlen, zoals countryrock op het invloedrijke album Roots. Zo mooi als hun stemmen samen klonken, zo turbulent was hun persoonlijke relatie. In de jaren zeventig braken ze zelfs met elkaar, maar in de jaren tachtig volgde een glorieuze comeback met het door Paul McCartney geschreven On The Wings Of A Nightingale.

Nanci Griffith: 13 augustus

68: De Amerikaanse zangeres Nanci Griffith was een van de boegbeelden van de Americana, een mix van folk en country. Ze had decennialang succes onder eigen naam, maar schreef ook voor andere muzikanten. Ze werd daarnaast bekend dankzij duetten met andere grootheden als Emmylou Harris, John Prine, Willie Nelson, Jimmy Buffett en Don McLean.

Dennis ‘Dee Tee’ Thomas: 7 augustus

70: Altsaxofonist Dennis ‘Dee Tee’ Thomas maakte sinds 1964 deel uit van Kool and the Gang en was daarmee een van de oorspronkelijke bandleden. Hij was er dan ook bij toen zijn groep grote hits scoorde met o.a. Ladies’ Night, Celebration, Get Down On It en Cherish.

Dusty Hill: 28 juli

72: Joe Michael "Dusty" Hill was bassist van ZZ Top, een band die ruim vijftig jaar niet van samenstelling zou veranderen. Het uit Texas afkomstige trio speelde in de jaren zeventig vooral ambachtelijke bluesrock, maar de mannen met de baarden boorden in de jaren tachtig een groot nieuw publiek aan door een flinke dosis elektronica aan de muziek toe te voegen. Het leverde met Gimme Al Your Lovin’, Sharp Dressed Man en Legs de grootste hits uit de loopbaan op. Na de dood van Dusty Hill werd zijn plaats, conform zijn wensen, ingenomen door gitaartechnicus Elwood Francis.

Joey Jordison: 26 juli

46: Nathan Jonas "Joey" Jordison was de drummer en een van de oorspronkelijke bandleden van het Amerikaanse Slipknot. De band groeide in de jaren negentig dankzij keiharde muziek, angstaanjagende maskers en een spectaculaire live show uit tot een van de smaakmakers van de moderne metal. Joey Jordison was daarnaast actief in bands als Murderdolls, Scar The Martyr en Sinsaenum.

Mike Howe: 26 juli

55: Mike Howe was de zanger van Metal Church, een populaire Amerikaanse metal band waarvan hij sinds 1988 lid was.

Bobby Reinhardt: 17 juli

71: Als zanger en violist leverde Robert Eugene ‘Bobby’ Reinhart een belangrijke bijdrage aan het opvallende geluid van de Amerikaanse rockband Kansas. Hij was van 1973 tot 1982 lid van de succesvolle groep. De muzikant maakte een comeback in 1997 die bijna tien jaar duurde. Op het moment van zijn overlijden werkte hij aan een soloplaat.

Raffaella Carrà: 5 juli

78: Raffaella Carrà was een Italiaanse presentatrice, danseres, actrice en zangeres die een grote populariteit genoot in Italië, Spanje en Zuid-Amerika. Nederland leerde haar vooral kennen dankzij de hit A Far L'amore Comincia Tu waarmee ze eind 1977 de 3e plaats in de Top 40 haalde.

John Lawton: 29 juni

74: De Britse zanger  John Cooper Lawton, zoals hij voluit heette, werkte aanvankelijk veel in Duitsland. Hij was lid van de progressieve rockband Lucifer’s Friend en het pop-gospel gezelschap Les Humphries SIngers. Het bekendst werd hij echter als zanger van de Engelse hardrockband Uriah Heep, waar hij van 1976 tot 1979 deel van uitmaakte.

Nick Kamen: 4 mei

59: Nick Kamen was een Britse zanger en fotomodel. Zijn doorbraak in 1985 dankte hij aan een populaire reclame voor Levi’s spijkerbroeken, waarin hij zich in een wasserette uitkleedt. Hij maakte nadien naam als zanger. Zo scoorde hij in 1986 een hit met Each Time You Break My Heart, met achtergrondzang van Madonna. In 1990 scoorde hij zijn tweede grote hit met I Promised Myself. Nick Kamen overleed na een lang ziekbed.

Anita Lane: 28 april

61: Anita Lane maakte ooit deel uit van The Bad Seeds, de begeleidingsband van de Australische zanger Nick Cave – waarmee ze destijds ook een relatie had. Later vervolgde ze haar loopbaan onder eigen naam.

Shock G: 22 april

57: Gregory Edward Jacobs beter bekend als Shock G was de zanger en rapper van de Amerikaanse hip-hop formatie Digital Underground, die in 1990 een grote hit scoorde met The Humpty Dance.

Les McKeown: 20 april

65: Leslie Richard McKeown was de zanger van de Bay City Rollers, een Schotse band die halverwege de jaren zeventig razend populair was bij een jong publiek. Het vijftal scoorde hits als Bye, Bye, Baby, Give A Little Love en Saturday Night. Les McKeown overleed als gevolg van een hartaanval.

Jim Steinman: 19 april

73: Componist en producer James Richard Steinman was de grote man achter het monstersucces van Meat Loaf’s Bat Out Of Hell, waarop ook de Nederlandse nummer-1 hit Paradise By The Dashboard Light op stond. Hij was ook betrokken bij opvolgers van dit album en werkte daarnaast met uiteenlopende zangers en bands als The Sisters of Mercy, Celine Dion, Bonnie Tyler, Boyzone, Air Supply en Barry Manilow. Zijn kenmerkende bombastische stijl bleek ook geschikt voor verschillende musicals waaraan hij een bijdrage leverde. Hij overleed aan nierfalen.

Rusty Young: 14 april

75: Norman Russell "Rusty" Young was de zanger, gitarist en componist van Poco, een Amerikaanse band die vanaf 1968 een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de countryrock. De band stopte in 2013 met toeren, maar bleef wel bestaan. Rusty Young overleed aan een hartaanval.

DMX: 9 april

50: DMX was de artiestennaam van rapper en acteur Earl Simmons. Hij brak door met de albums It’s Dark And Hell Is Hot uit 1998 en het een jaar later verschenen …And Then There Was X, dat de hit Party Up (Up In Here) bevatte. Hij was daarnaast te zien in bioscoopfilms als Belly, Romeo Must Die en Exid Wounds. Ondanks de vele successen was het leven van DMX turbulent, waarbij hij regelmatig in aanraking met de autoriteiten kwam. Zoals zijn drugsgebruik evenmin een geheim was. Het speelde ook een rol in zijn dood als gevolg van een hartaanval die hem op 2 april trof.

Chris Barber: 2 maart

90: Donald Christopher Barber was het boegbeeld van de Britse jazz. Zijn invloed reikte echter veel verder. Hij speelde bas op de klassieker Rock Island Line van Lonnie Donnegan, een nummer waarmee de zogenaamde skiffle rage door ontketend werd, waar o.a. The Beatles uit voortkwamen. Chris Barber bleef zelf veel optreden en albums maken, maar speelde tegelijkertijd als bandleider en concertorganisator een belangrijke rol in de opkomst van de blues, rhythm’n’blues en beat in zijn eigen land.

Bunny Wailer: 2 maart

73: De wereld leerde Neville O'Riley Livingston alias Bunny Wailer kennen als een van de leden van het trio The Wailer, waar ook de latere reggaegrootheden Peter Tosh en Bob Marley deel van uitmaakten. In 1976 bracht hij zijn eerste soloplaat uit: Blackheart Man, dat inmiddels te boek staat als een van de ultieme reggaeklassiekers. Vele albums volgden, waarbij de charismatische zanger ook regelmatig bleef optreden. In 2018 werd hij getroffen door een beroerte. De zanger stierf op Jamaica, na een periode waarin hij worstelde met zijn gezondheid. Hij was de laatste nog levende Wailer en gaat de geschiedenis in als een van de belangrijkste reggaezangers die Jamaica ooit voortbracht. 

U-Roy: 17 februari

78: Ewart Beckford, beter bekend onder zijn artiestennaam U-Roy, was een van reggaepioniers. Hij begon zijn loopbaan in de jaren zestig als deejay en ontwikkelde een stijl van praten over reggaeritmen die later bekend werd als ‘toasten’.

Chick Corea: 9 februari

79: De Amerikaanse toetsenist, componist en bandleider Armando Anthony ‘Chick’ Corea was een van de meest prominente jazzmuzikanten van de afgelopen zestig jaar. Vroeg in zijn loopbaan werkte hij al met andere grootheden als Herbie Mann  en Stan Getz. Nadat hij was toegetreden tot de band van trompettist Miles Davis leverde hij een belangrijke bijdrage aan het ontstaan van jazz fusion. Hij vervolgde die weg in de jaren zeventig met zijn eigen band: het invloedrijke Return To Forever. Ondertussen bleef hij solo en met anderen een productieve muzikant. Chic Corea overleed aan kanker.

Mary Wilson: 8 februari

76: Mary Wilson was zangers van The Supremes, de meest succesvolle act die door platenmaatschappij Motown in de jaren zestig gelanceerd werd. Het vocale trio, aangevoerd door Diana Ross, scoorde wereldhits als Where Did Our Love Go, Baby Love, Stop! In The Name Of Love en I Hear A Symphony. Haar vertrek in 1977 betekende ook het definitieve einde van de groep, waarna de Mary Wilson in Las Vegas een succesvolle carrière als solozangeres opbouwde.

Hilton Valentine: 29 januari

77: Hilton Stewart Paterson Valentine zoals hij voluit heette, was de oorspronkelijke gitarist van The Animals. Zijn spel was dan ook te horen in de hit die de Britse band in 1964 scoorde: House Of The Rising Sun.

Phil Spector: 16 januari

81: Phil Spector groeide dankzij zijn werk met groepen als The Ronettes, The Crystals en The Righteous Brothers uit tot een van de meest succesvolle componisten en producers van de jaren zestig. Zijn werk kenmerkte zich door een overdadige instrumentatie, de zogenaamde ‘wall of sound’. Hij maakte met Ike & Tina ook de klassieker River Deep Mountain High. De loopbaan van de Amerikaan kende een tweede piek dankzij zijn betrokkenheid bij The Beatles, waarvoor hij het album Let It Be produceerde. In die rol was hij later ook betrokken bij cruciale soloplaten van John Lennon en George Harrison. Hoewel zijn succes in de jaren zeventig sterk afnam, werkte Phil Spector nog wel met grootheden als Leonard Cohen, Dion en de punkband Ramones. Tijdens zijn loopbaan gingen al verhalen rond over zijn grillige en soms gewelddadige gedrag. In 2003 werd actrice Lana Clarkson doodgeschoten in zijn landhuis aangetroffen. Een moord waarvoor hij zes jaar later veroordeeld werd. De ooit zo gevierde producer stierf in de gevangenis aan de gevolgen van COVID-19. 

Sylvain Sylvain: 13 januari

69: Sylvain Mizrahi, beter bekend als Sylvain Sylvian, was in de jaren zeventig een van de gitaristen van de New York Dolls; een Amerikaanse band die van grote invloed zou blijken te zijn op het ontstaan van de punk.

Tim Bogert: 13 januari

76: John Voorhis ‘Tim’ Bogert III zoals hij voluit heette was bassist van de Amerikaanse rockband Vanilla Fudge, die in 1967 een hit scoorde met een heavy uitvoering van de Supremes-klassieker You Keep Me Hanging On. Hij zette zijn loopbaan voort met Cactus en werkte als lid van het trio Beck, Bogert & Appice later samen met de Britse gitaarlegende Jeff Beck.

Gerry Marsden: 3 januari

78: Gerry Marsden was de zanger van Gerry and the Pacemakers, die net als The Beatles uit de Britse havenstad Liverpool afkomstig was. Ze deelden ook de manager Brian Epstein. De groep had in de jaren zestig internationaal succes en zal vooral herinnerd worden dankzij de als definitief beschouwde versie van You’ll Never Walk Alone. De hit uit oktober 1963 groeide uit tot het lijflied van verschillende voetbalclubs, waaronder Liverpool en Feyenoord.

Deel deze pagina:
Bekijk ook