Spotlight
Prince: tijdloos na tien jaar

In 2010 werkte Prince, samen met zijn New Power Generation, aan een album dat een jaar later uit moest komen: Welcome 2 America. De tournee met diezelfde naam ging destijds van start, maar om onopgehelderde redenen werd de plaat door Prince zelf rücksichtslos geschrapt. Nu, tien jaar na dato komt het alsnog uit. Over de sessies, de songs en het lot van het album een gesprek met NPG-toetsenist en producer Morris Hayes.

Tien jaar geleden gaf Prince weer eens blijk van zijn karakteristieke grilligheid. In 2010 werkte hij met veel enthousiasme aan het album dat in 2011 uit moest komen als Welcome 2 America. Onder die naam ging in december 2010 ook een tournee van start. Tot grote verbazing van zijn band en zijn publiek verdween het bijbehorende album echter op een plank in zijn immense archief in Minneapolis.

Definitief, zo leek het lang.

Tot Welcome 2 America dit jaar, op 30 juli, alsnog het licht ziet. We mogen daar blij mee zijn, want het opvallend sober klinkende album hoort tot het beste werk dat Prince in de laatste decennia van zijn leven maakte. Welcome 2 America bevat een sterke mix van funk, 70’s soul, pop en ballades, met een hoofdrol voor bassist Tal Wilkenfeld en drummer Chris Coleman. De teksten zijn soms zelfs actueler dan ooit. Dat vindt ook Morris Hayes die als toetsenist en producer heel nauw betrokken was bij de totstandkoming van het album. De muzikant was sinds begin jaren negentig lid van de New Power Generation, de begeleidingsband van Prince. Hij bleef daar, met een onderbreking, tot 2012 deel van uitmaken.

 

Wat vind je ervan dat Welcome 2 America eindelijk het licht ziet?

“Vanzelfsprekend ben ik er enorm blij mee. Het is in veel opzichten een uniek album. Hij werkte met andere muzikanten dan voorheen, met name natuurlijk Tal Wilkenfeld en Chris Coleman. Nadat Prince mij de eerste demo’s had laten horen, nodigde hij mij uit om de plaat samen met hem te produceren. Ik wist niet wat ik hoorde. Het was in elk geval enorm eervol. Zijn opdracht aan mij was om de songs te produceren, waarna hij alles weg zou halen wat in zijn ogen overbodig was. Prince wilde namelijk juist een heel sober en naakt klinkend album maken.”

Wat is je meest dierbare herinnering aan deze samenwerking met Prince?

“Ik moet dan meteen aan het nummer Born 2 Die denken. Prince bekeek in die periode een serie YouTube filmpjes met toespraken van de Amerikaanse hoogleraar dr. Cornel West. Op een dag stuitte hij op een fragment waarin die vaststelde: ‘Prince is geweldig, maar hij is geen Curtis Mayfield.’ De reactie van Prince was: ‘echt waar? Dat zullen we nog wel eens zien.’ Hij was absoluut niet beledigd, maar die opmerking triggerde hem wel. Niet veel later kwam hij voor de dag met Born 2 Die, een nummer dat een duidelijk eerbetoon was aan de 70’s soul. Ik heb het meegenomen naar mijn eigen studio en verder in de stijl van Curtis Mayfield en Isaac Hayes aangekleed met harpen, percussie, strijkers en blazers. Toen ik het resultaat aan Prince liet horen, reageerde hij opgetogen. Hij speelde het af op zijn grootste speakers. Na afloop greep hij mij bij de schouders en schudde me door elkaar. ‘Je bent een Duke Ellington’, herhaalde hij een paar keer. Die waardering voelde enorm goed. Ik moet zeggen dat het hele proces een inspirerende ervaring was.”

Hoe was Prince als baas en als bandleider?

“Veeleisend en inspirerend. Hij hield ervan om regelmatig nieuwe muzikanten aan te trekken, zoals hij dat dus ook deed voor Welcome 2 America. Ze brachten een nieuwe energie en een nieuw geluid met zich mee. Daar hield hij van. Prince was iemand die aanwijzingen gaf, maar tegelijkertijd veel ruimte bood om je eigen ding te doen. Wel was hij iemand die een totale toewijding van je verlangde. Als ’s nachts de telefoon ging en je werd in de studio verwacht, moest je het niet in je hoofd halen om je nog een keertje om te draaien, haha.”

Wat voor een album had Prince met Welcome 2 America voor ogen?

“Het moest vooral een coherent album worden, dus een werkstuk met samenhang en variatie. Na de eerste songs die er stevig inhakken krijg je een Beach Boys-achtig popnummer als Hot Summer of een sensuele song als When She Comes. Het complete plaatje was belangrijk, dat hield hij ons telkens voor.”

Het album opent met het titelnummer, waarin een grimmig beeld van de Amerikaanse samenleving geschetst wordt. De teksten mogen ruim tien jaar oud zijn, ze lijken relevanter dan ooit.

“Absoluut. In het post-Trump tijdperk en met alles wat er rondom George Floyd gebeurd is, hebben die woorden inderdaad alleen nog maar aan betekenis gewonnen. Het zijn profetische beelden. Alsof hij in de toekomst kon kijken. Ik maak dan ook een diepe buiging in de richting van de erven van Prince, die ingezien hebben dat dit album het verdiende om uitgebracht te worden.”

Was het albums destijds helemaal afgerond of waren er nog wat losse eindjes?

“Nee, het was helemaal af, tot aan de mastering toe Er zijn dan ook geen partijen meer aan toegevoegd. Wel konden we kiezen uit verschillende mixen, waarvan er een aantal bij mij thuis lag. Een ervan heeft ook de plaat gehaald. Ik heb de erven ook gevraagd om de trackvolgorde aan te houden die Prince voor ogen had. Voor hem was de flow van een album altijd heel essentieel. Gelukkig hebben ze dat advies overgenomen.”

Eind 2010 begon de Welcome 2 America tournee, maar het album liet op zich wachten. Heb je Prince gevraagd wat er aan de hand was?

“Natuurlijk, al was het maar om praktische redenen. Om bepaalde songs te kunnen vertolken, moest ik specifieke samples en geluiden uploaden. Ik vroeg hem dus regelmatig naar het album en welke tracks we zouden spelen. De plaat kwam niet en songs ervan hebben we niet gespeeld. ‘Het zal in de toekomst uitkomen’, zei Prince telkens. Heel apart. Uiteindelijk heb ik mij er natuurlijk bij neer moeten leggen. Het was typisch zo’n Prince-dingetje. Een beslissing die hij hele logisch vond, maar die ons begrip te boven ging. Ik was in elk geval niet geschokt. Hij was Prince en mocht doen wat hij wilde.”

Heb je nooit een concrete verklaring voor deze beslissing kunnen vinden?

“Ik heb alleen wat vermoedens. Prince had het album met een grotendeels nieuwe band gemaakt. Hij wilde daar ook mee op tournee. Het kan zijn dat Chris of Tal zich daar niet volledig aan konden committeren omdat ze al wat andere verplichtingen hadden. Dat was iets wat voor Prince onbespreekbaar was. Je deed voor honderd procent mee of je lag er helemaal uit. Hij was in dat opzicht iemand die eerst schoot en dan pas vragen stelde, haha. Met een album als Welcome 2 America wilde hij het hele perfecte pakket presenteren, een album en een tournee – in dezelfde bezetting. Ik vermoed dat hij het album geschrapt heeft toen dat niet haalbaar bleek te zijn. Dit is de beste verklaring die ik ervoor kan bedenken.”

Staat ons in de toekomst nog meer moois uit het archief van Prince te wachten?

“Oh man, we zijn nauwelijks begonnen. Begin jaren negentig, toen ik net met Prince ging samenwerken, nam hij mij eens mee naar zijn opslagplaats. Overal waar ik keek, zag ik tapes. Tot aan het plafond. Hij zei dat er nummers lagen die beter waren dan Purple Rain. Ik schoot in de lach. ‘Ga weg, dat is het hoogtepunt uit je carrière!’ Hij liet mij vier of vijf songs horen. Mijn hemel, ik werd weggeblazen. Hij had gelijk. Ze waren nog beter dan Purple Rain. Ik herinner mij dat ik hem bijna toeschreeuwde: ‘dit is geweldig! Breng ze uit. Zeker nu je zelf weer helemaal terug bent.’ Hij reageerde met een kort ‘nope’ en legde de tapes weer op de plank. Typisch Prince.”

Tekst: Robert Haagsma

Foto's Morris Hayes: Peter Lodder

Foto's Prince: Mike Ruiz & Kevin Mazur

Deel deze pagina:
Bekijk ook
Spotlight
The Silverchair Collection

PRE-ORDER NOW: https://sound-factory.nl/collections/silverchair?

Australisch rocktrio terug op vinyl  

Silverchair geldt nog altijd als een van de grootste succesverhalen die de Australische rockwereld ooit voortbracht. In de periode dat het trio actief is, verkoopt het ruim 10 miljoen albums. Het hele oeuvre van de band, zowel de albums als de EP’s, wordt als The Silverchair Collection in delen (opnieuw) op vinyl uitgebracht. Het debuut Frogstomp uit 1995 komt op 17 juni uit. Op 12 augustus volgen de vier gerelateerde EP’s Tomorrow, Pure Massacre, Israel’s Son en Shade.

Spotlight
De Ennio Morricone Themes collection

Shop now: http://www.musiconvinyl.com/shop?legacyofmorricone

For over 70 years, the Italian composer Ennio Morricone has shaped the movie industry with his defining soundtracks. With more than 400 scores for cinema and television, he is widely considered one of the most prolific and greatest film composers of all time. In honor of this music icon and father of melodies, Music On Vinyl presents The Ennio Morricone Themes collection, a unique collection of the greatest music ´The Maestro´ has composed for movies, divided into 5 central themes; Giallo, Lounge, Passion, Psycho and Western.