Spotlight
Foo Fighters - In Your Honor (2005)

Foo Fighters had weinig reden om met plezier terug te kijken op de manier waarop One By One uit 2002 tot stand was gekomen. In persoonlijk, muzikaal en zelfs financieel opzicht was het uitgedraaid op een loodzware bevalling. Als dat al geen reden was om alles bij een volgende plaat anders aan te pakken, dan was het jubileum dat wel: in 2005 was het tien jaar geleden dat het debuut van Foo Fighters was uitgekomen. Het resultaat was een dubbelalbum met twee heel verschillende gezichten: In Your Honor.

Nieuwe studio

Er gaapte een gat van liefst drie jaar tussen One By One en In Your Honor, dat in de zomer van 2005 verscheen. Het was overigens geen tijd die de band achteloos voorbij had laten gaan. Foo Fighters hadden uitgebreid getoerd ter promotie van One By One, dat ondanks de moeizame ontstaansgeschiedenis toch weer een succes was geworden. Om zich bij een volgend album van een professionele en inspirerende omgeving te kunnen verzekeren, werd in Los Angeles een nieuwe, eigen studio gebouwd: Studio 606 West – die laatste toevoeging was om het onderscheid aan te duiden met de huisstudio van Dave Grohl in Alexandria, Virginia.

 

Geen moeite

Met het voor hem zo kenmerkende enthousiasme stortte de muzikant zich ook op allerlei andere avonturen. Hij zette het metalproject Probot op poten: een muzikale jeugddroom waarvoor hij een heel blik cultzangers opentrok. Dave Grohl was daarnaast zelf als gast te horen op albums van Garbage, Queens Of The Stone Age, Nine Inch Nails en Killing Joke. Zijn vriendelijke hoofd dook ook steeds vaker op in allerlei muziekdocumentaires. “Alles was met muziek te maken heeft, voel ik niet als werk”, zei hij daar destijds zelf over. “Ik kan het dus moeiteloos naast elkaar doen. Het zijn daarnaast bijna altijd heel leerzame ervaringen. Als ik met iemand als Josh Homme of Trent Reznor in de studio zit, steek ik daar altijd wat van op.”

Iets anders

Begin 2005 moest er toch een knoop doorgehakt worden. De bandleider twijfelde lang. “Achteraf denk ik dat ik onbewust bang was dat het weer zo’n beproeving als One By One zou worden. Als een soort uitvlucht heb ik allerlei opties overwogen. Ik had best zin om met Foo Fighters een soundtrack voor een film te maken. Ook speelde ik met het idee om een akoestische soloplaat te maken. Het moest in elk geval geen traditioneel album worden, ook omdat we inmiddels tien jaar bestonden. Ik vond dat het tijd was voor iets anders.”

Er is even sprake van dat groep als geheel een akoestisch album zou maken, maar dat idee veegt Dave Grohl uiteindelijk zelf van tafel. Foo Fighters was een rockband, vindt hij. Uiteindelijk werd besloten om het beste van twee werelden te verenigen: het nieuwe album In Your Honor ontpopte zich als een dubbelaar met een elektrische en een akoestische helft. “In de vorm van Doll en Tired had ik al eerder akoestische liedjes voor Foo Fighters geschreven”, aldus Dave Grohl. “Sterker nog, de meeste songs die ik schrijf, ontstonden op een akoestische gitaar. Het voelde dus heel natuurlijk om ze ditmaal ook in die vorm aan het publiek te presenteren.”

Vrijheid

Dave Grohl leverde hoofdzakelijk nieuw materiaal, maar op In Your Honor verschenen ook liedjes die al een langere historie hadden. Zo had hij Friend Of A Friend al geschreven in 1990, kort nadat hij lid was geworden van Nirvana. Taylor Hawkins had in 2001 al voorgesteld om Cold Day In The Sun op te nemen, maar pas nu bleek er plaats te zijn op een album. Gelukkig voor de band herhaalde de geschiedenis zich niet. De sessies in de splinternieuwe studio verliepen voorspoedig. Er was een overvloed aan nieuwe nummers om uit te kiezen en de sfeer in de band was optimaal. “Ik denk dat we tien jaar nodig gehad hebben om als band onze vorm te krijgen”, zei de bandleider daar later zelf over. “Toen we met In Your Honor bezig waren, had ik eindelijk het gevoel dat punt bereikt te hebben. En dankzij dit album, met een elektrische en een akoestische kant, had ik het gevoel dat we een totale muzikale vrijheid verworven hadden. Vanaf dit moment konden we alle kanten op.”

Lof

De opzet pakt heel goed uit. Toen In Your Honor op 14 juni 2005 uitkwam, waren de recensies overwegend positief. Er was veel lof voor de bijzondere opzet van het album, de kwaliteit van de nummers en de bevlogenheid van de band. Foo Fighters leek na tien jaar, die bepaald niet rimpelloos verlopen waren, nog altijd te bruisen van energie en zelfvertrouwen. At Your Honor verkocht ook goed, wat deels te danken was aan het feit dat de prijs voor de dubbelaar bewust laag gehouden was. Wereldwijd schoot het album ook hoog de albumlijsten in, al moest het in veel gevallen X&Y van Coldplay boven zich dulden – het best verkochte rockalbum van 2005.

Topvorm

De opzet van de Amerikaanse tournee weerspiegelde de twee kanten van het nieuwe album. In de grote stadions kreeg het publiek de elektrische versie van de band voor de kiezen, tijdens de optredens in intieme theaters werden de liedjes akoestisch gebracht. In Nederland kregen we helaas geen uitgeklede versie van de Foo Fighters te zien. Lowlands werd op 21 augustus 2005 effectief plat gebeukt door een geoliede machine. In de vele terugblikken werd de Amerikaanse rockband aangestipt als een van de hoogtepunten van het festival. Opnieuw. Foo Fighters keerde begin 2006, op 31 januari, terug voor een al even opwindende show in de – toenmalige – Heineken Music Hall, tegenwoordig Afas Live. Niet alleen op plaat, maar ook op het podium bleek de band in die periode in een absolute topvorm te steken. En na tien jaar leek het allemaal nog maar net begonnen te zijn voor Dave Grohl en zijn Foo Fighters.

Deel deze pagina:
Bekijk ook