Spotlight
100 nummer 1's

Sinds de Nederlandse Top 40 op 2 januari 1965 geïntroduceerd werd, hebben ongeveer 1000 nummers op de felbegeerde eerste plaats gestaan. Van Nederlandse hip-hop artiesten tot Duitse schlagerzangers, van al lang vergeten eendagsvliegen tot onaantastbare megasterren. We gingen op zoek naar de verhalen achter de 100 grootste, bekendste én beste nummer 1's. De komende tijd tellen we af van 100 naar 1. (Scroll naar beneden voor de 100 Nummer 1's playlist)

62. Jennifer Lopez – Love Don’t Cost A Thing (2001)

In de liefde draait het niet om materiele zaken, luidt de essentie van Love Don’t Cost A Thing. Vooral in de Amerikaanse roddelpers werd al snel gesuggereerd dat het een steek onder water was van Jennifer Lopez in de richting van haar toenmalige geliefde, rapper Sean Combs. Toeval of niet, kort na het verschijnen van de single liep die relatie op de klippen. Het nummer bracht de zangeres echter ook veel: Love Don’t Cost A Thing ontpopte zich als een wereldhit, die in tientallen landen de top van de hitlijsten haalde. Tijdens het maken van de bijbehorende videoclip ontmoette ze ook nog eens danser en regisseur Cris Judd. Er sprong een vonk over en niet veel later trouwden ze. Het huwelijk zou overigens maar een jaar stand houden…

63. Ilse DeLange – Miracle (2008)

Miracle was de tweede single van het album Incredible uit 2008. Het werd echter pas in 2009 een hit omdat de eerste single So Incredible het liefst veertig weken in de Top 40 volhield. Miracle bezorgde de Almelose zangeres een nieuwe hit, wat deels te danken zal zijn aan het feit dat het deel uitmaakte van de soundtrack voor de film Bride Flight. Het romantische drama ging over een groep vrouwen die in 1953 het vertrouwde Nederland verruilde voor een onzekere toekomst in Nieuw-Zeeland. Ilse DeLange schreef het nummer speciaal voor de film. Ze deed dat samen met de ervaren Britse componist Sacha Skarbek, die eerder een hand had in de hit-successen van James Blunt, Miley Cyrus, Adele, Lana Del Ray, Duffy en Tears For Fears.

64. Cheap Trick – I Want You To Want Me (1978)

De Amerikaanse rockband had in eigen land al een behoorlijk succes. Eind jaren zeventig kreeg het kwartet ook vaste voet aan de grond in Japan. Tijdens een tournee aldaar werd een liveplaat opgenomen, die aanvankelijk ook alleen in dat land uitgebracht werd: Cheap Trick At Budokan. De rest van de wereld moest het doen met de promotionele mini-lp From Tokyo To You. Deejays ontdekten dat de daarvan afkomstige live-versie van I Want You To Want Me lichtjaren beter was dan de studioversie van het In Color album, al was het maar dankzij het extatische gegil van de Japanse meisjes. Steeds meer radiostations pikten het nummer op, waarna al snel de roep opklonk om het album wereldwijd uit te brengen. Wat ook gebeurde, waarna de I Want You To Want Me een enorme hit werd. Zoals ook in Nederland.

65. The Offspring – Pretty Fly (For A White Guy) (1998)

Punk was in de jaren negentig weer helemaal terug dankzij Amerikaanse bands als Green Day en The Offspring. De single Pretty Fly (For A White Guy) ging echter over een heel andere muziekcultuur: een witte jongen uit een Amerikaanse buitenwijk die wanhopig aansluiting probeert te krijgen bij de zwarte hip-hop cultuur, maar daar hopeloos in faalde. Het nummer kreeg extra vleugels dankzij de videoclip, waarin het thema op een hilarische manier werd uitgewerkt. Het rare gesproken intro bleek trouwens overgeheveld te zijn van het nummer Rock Of Ages van de Britse hardrockband Def Leppard. ‘Gunter glieben glauten globen’ was een betekenisloos riedeltje dat uitgesproken was door hun producer Robert ‘Mutt’ Lange, die Duitse roots had.

66. Boney M. – Ma Baker (1977)

Boney M. was een creatie van de Duitse producer Frank Farian. Het kwartet dat bestond uit Liz Mitchell, Marcia Barrett, Maizie Williams en Bobby Farrell werd de wereld rondgestuurd om de hits te playbacken. Aan de songs zelf droegen ze doorgaans weinig bij. Het publiek liet zich echter graag in de luren leggen, waarbij het natuurlijk hielp dat Farian en zijn studiomuzikanten grossierden in pakkende popsongs als Daddy Cool, Sunny, Rasputin, Mary’s Boy Child en Rivers Of Babylon. Farian liet zich daarbij wel vaan ‘inspireren’ door bestaande liedjes. Zo was de muziek van Ma Baker, een nummer over een beruchte Amerikaanse bendeleidster, gebaseerd op een Tunesisch volksdeuntje. Het ma-ma-ma refreintje werd jaren later gesampeld door Lady Gaga voor haar hit Pokerface.

67. Stars On 45 – Stars On 45 (1981)

Nadat een Canadese producer in het clubcircuit bescheiden succes had gehad met een discomix waarin hij echte fragmenten van o.a. songs van the Beatles had verwerkt, besloot de Nederlandse producer Jaap Eggermont het kunstje over te doen – alleen ditmaal helemaal legaal. Kopstukken uit de Nederpop zoals Hans Vermeulen, Albert West, Okkie Huijsdens en Jody Pijper namen de zangpartijen voor hun rekening, die door Eggermont op een vakkundige manier tot een medley versmolten werden. Er werd een aanstekelijke discobeat onder geplaatst en een wereldhit was geboren. Het internationale succes was immens met o.a. nummer 1-hit in Amerika, een tweede plaats in Engeland. Onder de naam Stars On 45 verschenen dan ook al snel nieuwe singles, allemaal gemaakt volgens de beproefde formule.

68. Justin Timberlake – Can’t Stop the Feeling (2016)

Justin Timberlake was door de makers van de film Trolls aangetrokken om de keuze voor de muziek voor de film te overzien. Kort voor het project voltooid was, stelde hij vast dat de soundtrack nog wel een opgewekt, dansbaar nummer kon gebruiken. Hij had al een oud nummer van Earth, Wind & Fire uitgekozen (September), maar vond het een uitdaging om ook een nieuw, modern disconummer te schrijven. Het werd Can’t Stop The Feeling, inclusief een onweerstaanbare beat en de Bee Gees-achtige falsetstemmetjes uit de goede helft van de jaren zeventig. Overigens liet Justin Timberlake zich bij het schrijven ervan vooral inspireren door de klassieker Lonely Day van Bill Withers. Het succes van zijn creatie was enorm. Niet alleen was het een afgetekende nummer 1-hit in Nederland, in Amerika was het de meest gedraaide single van 2016.

69. Usher – Yeah! (2004)

Toen de Amerikaanse hip-hop grootheid Usher zijn album Confessions inleverde bij zijn platenmaatschappij, bekroop de baas daarvan het gevoel dat het werkstuk een onverbiddelijke eerste single ontbeerde. Usher was het hier uiteindelijk mee eens en keerde terug naar de studio, waar hij samen met een collectief van songschrijvers het nummer Yeah componeerde. Het was het hitgevoelige liedje dat het album nodig had. In de tekst waant Usher zich in een club, omringd door zijn vrienden. Zijn geliefde is elders. Zijn aandacht wordt getrokken door een schoonheid op de dansvloer. Met man en macht probeert hij zin vriendin trouw te blijven, maar stemmetjes in zijn  hoofd – ‘Yeah!’ – moedigen hem aan om toch op avontuur te gaan. Alleen hoe het afloopt, krijgen we niet te weten.

70. Faithless – God Is A DJ (1998)

God Is A DJ is een single die afkomstig is van het tweede album van Faithless, Sunday 8PM. Het is een aanstekelijke track voorzien van een tekst waarin een dance rave omschreven wordt als een intense religieuze ervaring. De club is de kerk. Het publiek zijn de gelovigen die zich verliezen in de muziek. In een sfeer van liefde en acceptatie veranderen vijanden in vrienden. De boodschap is anno 2020 actueler dan ooit, maar in 1998 wist de Britse dance act er ook al tallozen mee te bereiken. God Is A DJ werd een wereldhit. Naast Canada haalde het echter alleen in Nederland de eerste plaats van de Top 40, wat er wellicht mee te maken had dat Faithless in die periode – in 1997, 1998 en 1999 – wel erg vaak op het affiche van Pinkpop prijkte. De band kwam overigens in 2002 en 2005 opnieuw in Limburg langs.

71. George McCrae - Rock Your Baby (1974)

Een vroeg voorbeeld van de disco zoals die in de jaren daarna talloze dansvloeren in vuur en vlam zou zetten. Het was daarnaast een van de eerste grote hits met een prominente rol voor een drumcomputer. De song zelf kwam vooral dankzij gelukkig toeval tot stand. Harry Wayne Casey en Richard Finch, leden van KC and the Sunshine Band, werkten in een studio aan een demo toen zanger George McCrae even langs wipte. Zijn expressieve stem bleek geweldig bij het liedje te passen en ter plekke werd besloten om met hem de definitieve versie op te nemen. Het zou de enige grote hit van George McCrae blijken te zijn. Terwijl de disco eind jaren zeventig wild om zich heen greep, lukte het de zanger niet om van zijn eigen pionierswerk te profiteren.

72. June Lodge & Prince Mohammed - Someone Loves You Honey (1982)

De zomerhit van 1982 was een liedje met vele levens. Het werd in 1974 voor het eerst op de plaat gezet door de Amerikaanse countryzanger Johnny Rodriguez. Vier jaar later scoorde Charlie Pride er een hit mee. Op aanraden van haar producer Joe Gibbs nam reggaezangeres June Lodge in 1980 haar eigen versie op, waarmee ze aanvankelijk een nummer 1-hit scoorde in Jamaica. Europees succes volgde toen zanger, deejay en mixer George Noobs alias Prince Mohammed een aanstekelijke beat onder het nummer zette. In die versie werd het ook een nummer 1-hit in België en Nederland – in ons land werd het warmbloedige liefdesliedje zelfs de grootste hit van het jaar.

73. Britney Spears - Oops!…I Did It Again (2000)

Een winnende formule moet je koesteren, zullen songschrijvers Max Martin en Rami Yacoub gedacht hebben toen ze Oops!...I Did It Again schreven. Het nummer had dezelfde onweerstaanbaar springerige charme als …Baby One More Time, de hit waarmee de wereld het Amerikaanse fenomeen Britney Spears een jaar eerder had leren kennen. De tekst gaat over een meisje dat speelt met de gevoelens van haar vriendje: zij flirt vooral, hij neemt de relatie veel serieuzer. In een gesproken passage wordt gerept van een kettinkje dat een oude dame in de oceaan heeft later vallen; een subtiele verwijzing naar het bioscoopsucces Titanic uit 1997. Geholpen door een vonkende videoclip met een hoofdrol voor in een rood pak gestoken Britney Spears scoorde ze er in 2000 een nieuwe wereldhit mee. Inderdaad: Oops!...I Did It Again.

74. Art Garfunkel – Bright Eyes (1979)

Watership Down was in 1978 een van de bioscoop-hits van het jaar. Het verhaal over de konijnenkolonie was gebaseerd op een boek van de Britse auteur Richard Adams. Tijdens lange autoritten had hij zijn kinderen vermaakt met spannende verhalen met die pluizige beestjes in de hoofdrol. Het boek dat hij er op hun aandringen van maakte, werd uiteindelijk een miljoenensucces. Art Garfunkel werd gevraagd om met zijn engelachtige stem Bright Eyes te zingen, het centrale nummer van de soundtrack. Het verscheen begin 1979 en leverde hem een wereldhit op. De breekbare ballade viel niet bij iedereen in goede aarde: Richard Adams liet desgevraagd weten het nummer te ‘haten’.

75. Backstreet Boys - I Want It That Way (1999)

Zoals wel vaker gebeurde bij boybands riepen Backstreet Boys regelmatig externe krachten in voor het schrijven van de hits. I Want It That Way werd aangeleverd door het Zweedse duo Andreas Carlsson en Max Martin. De jongens zelf waren wild van het nummer. De platenmaatschappij wilde liever een vrolijk uptempo liedje als eerste single van het derde album Millennium, maar de Boys hielden de poot stijf. Ze wilde met I Want It That Way bewijzen dat ze ook iets volwassener repertoire aankonden. De immense fanschare was het daar roerend mee eens, want het werd in nummer 1-hit in meer dan 25 landen. Over de betekenis van de ietwat vage tekst is sindsdien heel wat gediscussieerd. Max Martin erkende later dat hij destijds het Engels niet echt machtig was. Voordeel was wel dat iedereen er een eigen uitleg aan kon geven. Wat in 1999 dan ook massaal gebeurde.

76. Mr. Big - To Be With You (1992)

Grunge had begin jaren negentig de muziekwereld grondig door elkaar heen geschud, maar het Amerikaanse Mr. Big – een typische jaren tachtig hardrock act – was de dans ontsprongen. Het album Lean Into It was in 1991 verschenen en had de door Nirvana, Pearl Jam, Soundgarden en Alice In Chains ontketende storm dapper weerstaan. De akoestische ballade To Be With You groeide begin 1992 zelf uit tot een enorme hit. In de jaren die volgden zou de tijdgeest Mr. Big toch opbreken, al is het kwartet tot op de dag van vandaag een geliefde festival-act. 

77. Wes - Alane (1997)

Wes Madiko werd op 15 januari 1964 in Kameroen geboren. In zijn eerste jaren absorbeerde hij de Afrikaanse muzikale invloeden om hem heen. Op zoek naar succes verhuisde hij eind jaren tachtig naar Frankrijk, waar zijn spetterende optredens al snel volle zalen trokken. Als zanger raakte hij daarnaast betrokken bij het populaire duo Deep Forest. Michel Sanchez, een van de leden daarvan, produceerde zijn eerste soloplaat. Alane was afkomstig van dat debuut Welenga. De combinatie van typisch Afrikaanse melodielijnen, in de Kameroense taal Duala gezongen teksten en een hypnotiserende beat vormden een onweerstaanbare combinatie. Het nummer vloog in diverse Europese landen naar de top van de hitlijsten. Zoals ook in Nederland, waar Wes met Alane liefst acht weken de eerste plaats in de Top 40 bezet hield. 

78. Marco Borsato - Rood (2006)

In 2006 lagen de zakelijke en persoonlijke problemen voor Marco Borsato nog achter de horizon. Hij was nog even de onaantastbare topzanger, die alles wat hij aanraakte in goud en platina veranderde. In dat jaar verkocht hij liefst tien keer de GelreDome in Arnhem uit met zijn show Symphonica in Rosso, waarbij hij zich liet begeleiden door zijn band en een 40-koppig orkest. Het publiek werd warm gemaakt voor deze optredens met het nummer Rood. Het werd destijds wel eens oneerbiedig omschreven als een ‘muzikale flipperkast’, waarbij de bal heen en weer stuiterde tussen pop, folk, dance, klassieke muziek en jazz. Het grote publiek stuiterde vrolijk mee: Rood werd de succesvolste single van het jaar 2006.

79. The Kinks - Lola (1970/1981)

Over het verhaal achter Lola, een nummer over een transseksueel, lopen de lezingen sterk uiteen. Het zou gebaseerd zijn op een ervaring van drummer Mick Avory, manager Robert Wace of Ray Davis zelf. Het nummer stond op het album Lola Versus Powerman And The Moneygoround, Part One, dat in november 1970 uitkwam. De single zorgde voor commotie. Vanwege de hoofdpersoon in de tekst deden nogal wat radiostations het liedje in de ban. Het keurige BBC wilde ook niets van het nummer weten, echter vooral vanwege de verwijzing naar het genuttigde drankje. Het instituut wenste geen reclame te maken voor Coca-Cola. De single werd desondanks een grote hit, ook in Nederland. Ruim tien jaar later werd dat succes herhaald, ditmaal met een live uitvoering die afkomstig was van het album One For The Road.

80. Whitney Houston – I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me) (1987)

Het componistenduo George Merrill en Shannon Rubicam hadden Whitney Houston in twee jaar eerder al de wereldhit How Will I Know bezorgd. Het verbaasde dan ook niemand dat platenbaas Clive Davis opnieuw bij het tweetal aanklopte toen de Amerikaanse zangeres de studio inging voor haar nieuwe album. Op het eerste gehoor bood I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me) een herhaling van het beproefde recept. Sommige critici zagen ook veel overeenkomsten met Girls Just Want To Have Fun van Cyndi Lauper. De test ging dieper dan op het eerste gezicht leek: het ging niet zozeer over zin in dansen, maar veel meer over het verlangen naar echte liefde. Vandaar dat in een laat stadium ‘(Who Loves Me)’ aan de titel werd toegevoegd. Het was een smachten dat herkenbaar bleek te zijn voor velen, want Whitney Houston scoorde er een nieuwe wereldhit mee. 

81. Dave Berry – This Strange Effect (1965)

Om het fenomeen Dave Berry te begrijpen moet je eigenlijk de jaren zestig bewust meegemaakt hebben. De zanger kwam bovendrijven in het Britse rhythm-‘n-blueswereldje, maar ontdekte al snel dat hij bij zijn publiek – en dan vooral de dames – een snaar wist te raken met gedragen ballades. Zoals This Strange Effect, dat hij placht te zingen terwijl hij bewoog alsof hij speelde een traag afgespeelde film. Opvallend genoeg groeide hij vooral in Nederland uit tot een onvervalst tieneridool. Waar hij zich ook maar vertoonde, werden de kleren hem van het lijf gescheurd.

82. James Blunt – You’re Beautiful (2005)

De Britse zanger James Blunt schreef het nummer nadat hij in een metro in Londen zijn voormalige vriendin in gezelschap van een nieuwe liefde tegenkwam. Meteen na die onverwachte ontmoeting vertrouwde hij zijn emoties toe aan papier. In 2005 leverde het hem een wereldhit op, maar vanwege de smachtende toon groeide You’re Beautiful ook al snel uit tot een alom gehaat liedje. De zanger zelf is zich daar alleszins van bewust. Hij wordt sindsdien vooral via social media overladen met beschimpingen, waar hij overigens altijd met een gezond gevoel voor humor op reageert. Toen iemand twitterde dat James Blunt zijn 15 minuten ‘fame’ had gehad en vervolgens verdwenen was, kwam hij terug  met ‘Het was nog minder dan dat! De song was maar 3 minuten en 30 seconden lang.’ De song in kwestie was natuurlijk You’re Beautiful.

83. Robbie Williams - Feel (2002)

Een liedje geschreven en gezongen met het hart op de tong. Voor de buitenwacht mocht Robbie Williams een blinkend succesverhaal zijn, in werkelijkheid was hij een onzeker mens, die nog steeds de ware liefde niet had gevonden. Het was een gevoel dat hij op een indrukwekkende manier verwerkte in Feel, dat hij schreef met componist en producer Guy Chambers. In een dure studio wilde hij de definitieve versie vastleggen, maar na verschillende pogingen moest hij concluderen dat hij al zijn emoties in de oorspronkelijke demo had gelegd. Het lukte hem niet om die te evenaren, dus werden die opnamen gebruikt voor de versie waarmee hij in 2002 een klinkende nummer 1-hit zou scoren.

84. Labelle – Lady Marmalade (1975)

Soms moet je niet alles willen weten. Lady Marmalade werd geschreven door het tweetal Bob Crewe en Kenny Nolan, waarbij de eerste zich liet inspireren door wat de taferelen die hij gezien had in het ‘red light district’ van New Orleans. Een vroege versie vond zijn weg naar het album van The Eleventh Hour, waarvan Nolan de zanger was. De plaat werd geen succes waarna Lady Marmalade een herkansing kreeg toen het op aangeven van producer Alain Toussaint opgenomen werd door het damestrio Labelle. De sleutelzin was natuurlijk ‘voulez-vous coucher avec moi (ce soir)’, wat zich laat vertalen als ‘wil je vannacht met me slapen’. Zangeres Patti Labelle kwam er pas veel later achter wat ze al jaren gezongen had. Zoals ze ook niet wist had dat het nummer over een prostituee ging. “Ik spreek geen woord Frans”, reageerde ze destijds. “Niemand nam de moeite om me te vertellen wat ik zojuist gezongen had.”

85. Mariah Carey - Without You (1994)

Without You was een nummer van Badfinger, een groep uit Wales die omgeven werd door veel tragiek. De componisten Pete Ham and Tom Evans maakten beiden een eind aan hun leven. Without You werd eind 1971 een hit in de uitvoering van de Amerikaanse zanger Harry Nilsson. Het was deze versie die Mariah Carey als kind had leren kennen. Na jaren hoorde ze het in een restaurant opnieuw en ze besloot om haar versie toe te voegen aan het album Music Box waar ze op dat moment aan werkte. “Ik wist meteen dat dit een wereldhit zou worden”, zou ze er later over verklaren. Haar intuïtie bleek te kloppen: ze scoorde er haar grootste Europese hit uit haar lange loopbaan mee.

86. George Michael – Faith (1987)

Na het einde van het popsprookje Wham! werd reikhalzend uitgekeken naar het solodebuut van George Michael, het muzikale talent van het tweetal. Faith wist zelfs de meest hooggespannen verwachtingen nog te overtreffen. Het album liet vooral horen hoe volwassen de Britse zanger als songschrijver was geworden. Een van de voorbeelden was het titelnummer. Het werd als tweede single uitgebracht, na I Want Your Sex. Een prachtig liedje met een uit de Wham!-hit Freedom overgehevelde orgelpartij, aanstekelijke gitaarakkoorden en een authentiek rock-‘n-roll ritme. De clip – met een visuele hoofdrol voor Michael’s gescheurde jeans, leren jack en pilotenbril – werd minstens zo iconisch. Niemand die er nog aan twijfelde: George Michael redde het prima op eigen benen.

87. Anouk - Three Days In A Row (2009)

Voor het nummer Three Days In A Row, te vinden op haar album For Bitter Or Worse, keerde Anouk terug naar haar blues-achtige geluid van haar vroege werk. De hartstochtelijke ballade, met prachtig gitaarwerk en een weelderige orkestbijdrage, gaat over een plots ontvlammende liefde. Volgens de overlevering werd Anouk hierbij geïnspireerd door haar ontmoeting met haar toenmalige partner Unorthadox. De liefde haalde het beste naar boven in de zangeres, want Three Days In A Row hoort bij haar beste werk. Vooral de rauwe kreet in de tweede helft van het nummer is pure, samengebalde passie. Prachtig!

88. Nina Simone – Ain’t Got No, I Got Life (1968)

Hair was een van de musical-hits van de late jaren zestig. Het was een uitgelaten, voor die tijd grensverleggende ode aan de hippietijd. Het zorgde voor volle theaters en de soundtracks vlogen ook als aangenaam geurende joints over de toonbank. Nummers van Hair werden al snel gecoverd door andere artiesten. Zoals ook door de jazz en souldiva Nina Simone. Ze had op zich weinig met het hippiefenomeen, maar wist de combinatie van de nummers Ain’t Got No en I Got Life zich helemaal eigen te maken. De gecombineerde cover bezorgde haar een nieuw, jong publiek en dat zal misschien ook de bedoeling geweest zijn. Opvallend was verder dat ze er alleen in Nederland een nummer 1-hit mee scoorde.

89. Coldplay - Viva La Vida (2008)

Zanger Chris Martin kwam op de titel voor dit nummer na het zien van een schilderij van Frida Kahlo. De Mexicaanse kunstenares had tijdens haar leven te maken met veel ernstig fysiek ongemak. Haar pijn verwerkte ze in een schilderij dat ze desondanks van de krachtige titel Viva La Vida voorzag, ‘leve het leven’. De tekst gaat over autoriteiten die te midden van chaos en revolutie hun macht verliezen. Coldplay worstelde een tijdje met het vinden van de juiste muzikale vorm, maar settelde uiteindelijk voor een stevig georkestreerde versie. Ondanks het enorme hit-succes bezorgde Viva La Vida de makers toch ook wat pijntjes: de herkenbare melodielijn kwamen zowel Cat Stevens als Joe Satriani zo bekend voor dat zij de band prompt van plagiaat beschuldigden. Hoewel Coldplay de aantijgingen hardnekkig ontkende, werd naar verluidt wel een schikking met de Amerikaanse hardrockgitarist getroffen. 

90. Shakira – Whenever, Wherever (2002)

De in Columbia geboren Shakira Isabel Mebarak Ripoll had al een heel leven als een succesvolle Latin-zangeres achter de rug, toen ze zich met haar vijfde album aan de Engelstalige popmuziek waagde. Haar platenmaatschappij lag lang dwars, maar de zangeres zette door. Ze werd daarbij moreel gesteund door Gloria Estefan, die immers een soortgelijke ontwikkeling had doorgemaakt. Shakira kreeg al snel gelijk. Het album Laundry Service werd haar meest succesvolle tot dan toe, terwijl ze een wereldhit scoorde met Whenever, Wherever. Het was een levenslustige ode aan de liefde in haar leven: ze had op dat moment een relatie met de advocaat, manager en Argentijnse presidentszoon Antonio de la Rúa. Ze wilde hem volgen tot de toppen van de hoogste bergen, zong ze. Zolang ze maar bij hem kon zijn. Het sprookje eindigde tien jaar later in een diep dal. Nadat de liefde bekoeld was, claimde Antonio liefst 100 miljoen dollar voor bewezen diensten.

91. The Beatles – Let It Be (1970)

Volgens de overlevering werd Paul McCartney in 1968 in een droom bezocht door zijn moeder, die in 1956 overleden was. Ze hield hem voor dat wat er ook zou gebeuren, alles goed zou komen. Advies dat de muzikant in de jaren daarna goed kon gebruiken toen zijn band langzaam uit elkaar viel. Het duurde even voor hij de goede vorm te pakken had, maar Let It Be werd uiteindelijk het titelnummer van het laatste officiële album van The Beatles. De singleversie werd in het voorjaar van 1970 een wereldhit.

92. Salt n Pepa - Push It (1988)

Push It begon het leven als een typisch B-kantje. Een lekkere beat, niet al te veel ingewikkelde teksten. Het was in 1987 de keerzijde van de 12” Tramp. Toen juist Push It desondanks opgepikt werd door Amerikaanse radiostations, werd het alsnog zelfstandig op single uitgebracht – in een nieuwe mix van Cameron Paul. Een jaar later werd het lelijke jonge eendje dus alsnog een fiere zwaan: een onverbiddelijke wereldhit voor het hip-hop dames-duo. Het werd snel toegevoegd aan de heruitgave van het album Hot, Cool & Vicious, oorspronkelijk uit 1986, waarmee alsnog de platinastatus gehaald werd. En wie zich afvroeg wat Kinks-zanger Ray Davies in de credits te zoeken had: componist Hurby Azor bleek in zijn teksten een citaat van de hit You Really Got Me verwerkt te hebben. 

93. Fugees - Killing Me Softly With His Song (1996)

De componisten Charles Fox en Norman Gimbel schreven het nummer aanvankelijk voor zangeres Lori Lieberman. Ze lieten zich daarbij inspireren door haar enthousiaste verslag van een optreden van Don McLean, al lopen de verhalen van de betrokkenen uiteen. Het werd in 1973 een grote hit in de uitvoering van Roberta Flack. In 1996 dook het opnieuw op in de internationale hitlijsten, ditmaal in een versie van het hip-hop en soulcollectief Fugees, die gezongen werd door Lauryn Hill. De groep wilde graag de teksten aanpassen, waardoor ze zouden gaan over criminaliteit en drugsgebruik in de grote Amerikaanse steden. Fox en Gimbel wilden daar niets van weten, waardoor de Fugees geen andere keuze hadden dan terug te grijpen op de originele versie. Het hit-succes was er niet minder om.

94. Train – Hey, Soul Sister (2010)

Train leek op weg te zijn om een eendagsvlieg te worden. Het lukte de Amerikaanse band maar niet om een passende opvolger te schrijven voor Drops Of Jupiter, een grote hit in 2001. Tot de band vriend en vijand bijna tien jaar later verraste met Hey, Soul Sister. Zanger Patrick Monahan had aanvankelijk een INXS-achtige rocker voor ogen, maar op advies van zijn mede-componisten Espen Lind en Amund Bjørklund gaf hij er toch een traditionele draai aan – inclusief een ukelele. Voor de tekst liet hij zich inspireren door de verhalen die hij hoorde over het jaarlijkse Burning Man festival in de woestijn bij Reno, Nevada. En dan vooral die over de rond het vuur dansende vrouwen.

95. 4 Non Blondes – What’s Up? (1993)

Het nummer had eigenlijk What’s Going On moeten heten, maar ja, daarmee zou het wel eens verward kunnen worden met de gelijknamige klassieker van de hand van soulzanger Marvin Gaye. Dus werd het What’s Up, al kwam deze kreet niet eens in de tekst voor. Het nummer was de tweede single van Bigger, Better Faster, More!, het debuut van de Amerikaanse band rond zangeres Linda Perry. Met een nummer 1-hit in diverse landen – zoals Duitsland, Denemarken, België, Noorwegen, Zweden en Nederland – leverde het de 4 Non Blondes een imposante doorbraak op. Ondanks dit enorm succes ging het vooral de geschiedenis als een typische ‘love it or hate it’-song. De manier waarop Perry zich vocaal binnenstebuiten keerde ervoer de een als een ultieme expressie, de ander als een nagel over een schoolbord. De band zelf viel al in 1994 uit elkaar en Linda Perry ontpopte zich later tot succesvol componiste voor andere sterren.

96. Bruce Springsteen – I’m On Fire (1985)

Het midden van de jaren tachtig was het tijdperk waarin Bruce Springsteen heer en meester was. Hij dankte dat natuurlijk vooral aan het monstersucces van album Born In The U.S.A.  dat in 1984 verschenen was. I’m On Fire was al in 1982 opgenomen: een sensueel liedje op een subtiel rock-a-billy ritme. Het succes van deze vierde van Born In The U.S.A. afkomstige single was deels te danken aan de videoclip. Bruce Springsteen speelde daarin de op zijn lijf geschreven rol van een automonteur, die de avances van een rijke klant wist te weerstaan. 

97. Cher – Believe (1999)

Cher is een kat met talloze levens. Ze werd in de jaren zestig bekend als de helft van het duo Sonny and Cher en ging uiteindelijk solo verder. De Amerikaanse diva bleek zich thuis te voelen in allerlei soorten muziek, van ambachtelijke folk tot gespierde rock. Ondertussen ontpopte ze zich als een uitstekende actrice. Met het nummer Believe stapte ze eind jaren negentig op de dance-trein. Ze zette een trend door als een van de eerste grote sterren het digitale effect auto-tune op haar stem los te laten, inmiddels een vast ingrediënt in de popmuziek.  

98. MC Hammer - U Can't Touch This (1990)

1990 was het jaar van hip-hop artiest Stanley Kirk Burrell alias MC Hammer. Zijn album Please Hammer, Don't Hurt 'Em was een monstersucces. Het voerde liefst 21 weken de Amerikaanse albumlijst aan, om maar wat te noemen. De grootste single-hit die de plaat opleverde was U Can’t Touch This. Net als bij verschillende andere tracks van het album, leunde MC Hammer graag op bestaande tempo’s en melodieën. Zo werd als basis voor dit nummer de aanstekelijke bas-lijn van Super Freak van Rick James gebruikt. De muzikant kreeg daarvoor niet meteen alle credits en stuurde een legertje advocaten op MC Hammer’s dak. De zaak werd uiteindelijk geschikt. Rick James werd voortaan opgevoerd als mede-componist, deelde zo in de miljoenen die al snel tegen de plinten klotsten en zijn eigen loopbaan kreeg er ook een flinke boost door. Uiteindelijk was iedereen blij.

99. Adele – Hello (2015)

Uit verdriet is veel moois voortgekomen. Zoals vrijwel het hele oeuvre van Adele. Vooral haar eerste twee albums stonden er vol mee. Op haar derde plaat 25 treurde de Britse zangeres niet zozeer om gesneuvelde relaties, als wel om het rap verstrijken van de tijd – ze was immers alweer 25. Naar muziek vertaalde mijmeringen die opnieuw een breed publiek vonden. Sterker nog, in de periode 2015 en 2016 was 25 wereldwijd het best verkochte album. Hello was de eerste daarvan afkomstige single: een mooi liedje over het afscheid nemen van de jeugd en het verwelkomen van de volwassenheid.

 

100. Bangles – Eternal Flame (1989)

Het enorme succes van Eternal Flame werd The Bangles uiteindelijk fataal. Het Amerikaanse viertal was begonnen als een uitbundige gitaarband, die zich vooral liet inspireren door het gouden popgeluid van The Beatles en The Byrds. De ballade Eternal Flame week daar nogal van af. De publiciteit die de nummer 1-hit genereerde, richtte zich daarbij vooral op de beeldschone zangeres Susanna Hoffs. Vooral toen die zich liet ontvallen het nummer naakt ingezongen te hebben. Ze had dit gedaan nadat haar producer Davitt Sigerson haar op de mouw gespeld had dat Olivia Newton-John dit ook gewoon was te doen. Alle aandacht voor haar persoon verstoorde de verhoudingen en eind 1989 besloten The Bangles uit elkaar te gaan. 

Deel deze pagina:
Bekijk ook