Achtergrond
Live Aid: wie ontbraken er? En waarom?

Het Live AID festival was 35 jaar geleden een onverbiddelijk kijkcijferrecord. Liefst 1.9 miljard mensen keken op die zomerse 13e juli naar de optredens in Londen en Philadelphia. Met namen als Sting, U2, Madonna, David Bowie, Queen, Elton John, The Who, Led Zeppelin, Paul McCartney, Santana, Bob Dylan, The Beach Boys en Crosby, Stills, Nash & Young was het natuurlijk ook een affiche om van te watertanden. Toch schitterde een aantal grote sterren door afwezigheid. Waar waren bijvoorbeeld Bruce Springsteen, Michael Jackson en Stevie Wonder? Ze bleken allemaal hun eigen excuus te hebben.

Boy George

De kiem van Live Aid werd gelegd door Boy George, de kleurrijke zanger van Culture Club. Een optreden in de Wembley Arena in december 1984 had hij afgesloten met een geïmproviseerde versie van de kerst-hit-voor-een goed-doel Do They Know It’s Christmas?, waarbij enkele van de oorspronkelijke zangers meededen. De overweldigende response van het publiek inspireerde hem om collega Bob Geldof aan te klampen met het idee om een compleet festival te organiseren. De rest was geschiedenis, alleen maakte Culture Club daar geen deel van uit. In de zomer van 1985 kampte Boy George met een heroïneverslaving, waardoor zijn band op non-actief stond.

Bruce Springsteen

Bruce Springsteen had een sterke vocale bijdrage geleverd aan het nummer We Are The World van USA for Africa, de Amerikaanse tegenhanger van het Britse Band Aid. Terwijl hij in 1985 dankzij het monstersucces van Born In The USA uitgegroeid was tot de grootste rockster van het moment, liet ook hij zich toch niet zien op Live Aid. Het had vooral een praktische reden. Op 7 juni was de Europese tak van zijn wereldtournee afgesloten, begin augustus begon het Amerikaanse deel alweer. The Boss wilde zijn E-Street Band wat broodnodige rust gunnen. Wel liet hij zijn PA – zijn geluidsinstallatie – achter in de Wembley Arena in Londen, zodat die tijdens Live Aid gebruikt kon worden. Bruce Springsteen erkende later dat hij al snel spijt had van deze beslissing. De zanger had er wat graag bij willen zijn, desnoods alleen met een akoestische gitaar. 

Michael Jackson

De opvallendste afwezige was toch wel Michael Jackson. Ook hij was te horen geweest in We Are The World; een nummer waar hij bovendien aan meegeschreven had. Het is nooit helemaal duidelijk geworden waarom hij het liet afweten. Zag de destijds al wat schuw geworden zanger er tegenop om onderdeel van zo’n groot circus te zijn? Volgens een verklaring die zijn publicist destijds verspreidde, was de zanger betrokken bij ‘iets heel groots’, waarvan hij zich op dat moment onmogelijk kon losweken. In de zomer van 1985 kocht Michael Jackson – na maanden van intensieve onderhandelingen – een immense catalogus met songs, waaronder die van The Beatles. Was dat de reden? We zullen het vermoedelijk nooit echt te weten komen.

Stevie Wonder

Soullegende Stevie Wonder was ook te horen in We Are The World en was betrokken geweest bij de vroege schrijfsessies. Toch was ook hij niet te porren voor een plaatsje op het podium. De voortvarende Live Aid-organisator Bob Geldof had Stevie Wonder op de lijst participerende popsterren gezet die naar de pers was gestuurd, maar had verzuimd de zanger eerst even te polsen. Dat schoot hem in het verkeerde keelgat, terwijl hij bovendien het gevoel had vooral gevraagd te zijn om het aandeel van zwarte artiesten wat op te krikken.

Prince

Ook Prince geef niet thuis. Na afloop van de Purple Rain Tour in april 1985 bezwoer hij dat hij nooit meer op zou treden. Een uitspraak waar hij een jaar later alweer op terugkwam, toen hij zijn Parade Tour aankondigde. Overigens stuurde hij wel het exclusieve nummer 4 The Tears In Your Eyes in, die de organisatie op de dag van het festival mocht uitzenden.

Afgewezen

Ondanks al deze ontbrekende namen liep het schema al snel zo vol dat er heel wat groepen afgewezen moesten worden. Zoals Marillion, Yes en Foreigner. Folkzanger Cat Stevens had sinds het eind van de jaren zeventig niet meer opgetreden, deels als gevolg van zijn bekering tot de Islam. Voor dit goede doel wilde hij dat zelfgekozen isolement graag doorbreken. Toen hij zich daags voor het festival onaangekondigd bij het stadion meldde, inclusief een splinternieuw liedje, was er ook voor hem geen plaats.

Andere verplichtingen

Andere artiesten moesten zich excuseren vanwege lopende verplichtingen. Diana Ross was op tournee en Donna Summer zat in de studio om een nieuwe plaat op te nemen. Cliff Richard – de brave borst – had een gospeloptreden in Birmingham in de agenda staan en wilde dat publiek niet teleurstellen. Paul Simon en Huey Lewis stonden op de long list, maar trokken zich terug nadat ze in conflict waren geraakt met de Amerikaanse concertpromotor Bill Graham. Deep Purple zou via satelliet vanuit Zwitserland een bijdrage leveren. De notoire dwarsligger (en gitarist) Ritchie Blackmore tolereerde echter geen cameramensen in zijn directe omgeving, waardoor dit opzetje in het water viel. 

Ruzie

Dan waren er nog groepen die zo met zichzelf overhoop lagen, dat optreden op Live Aid een relationele brug te ver was. In 1985 was de ruzie tussen zanger Mick Jagger en gitarist Keith Richards zo’n beetje op een hoogtepunt – de fans reppen nog steeds van ‘de derde wereldoorlog’. Het gevolg was dat The Rolling Stones niet optraden, maar dat Jagger een soloshow met hulp van Tina Turner gaf en Richards en collega Ron Wood even later Bob Dylan ‘begeleidden’. Van Halen was ongetwijfeld gevraagd, maar de band zat na het vertrek van David Lee Roth zonder zanger. Juist in juli 1985 werden audities gehouden, waar Sammy Hagar als vervanger naar voren zou komen. In 1985 lag ook Pink Floyd stil, deels omdat Roger Waters vastgesteld had dat de band in creatief opzicht uitgeteld was. Pas een jaar later zou de machine pruttelend weer in beweging komen, echter nog altijd zonder de zanger-bassist. De relationele troebelen waar in 1977 nog de popklassieker Rumours uit was voortgekomen, waren Fleetwood Mac in de jaren tachtig toch opgebroken. De band bestond alleen nog op papier, de leden waren druk bezig met het maken en promoten van soloplaten.

Dan waren er ook nog artiesten die gevraagd werden, maar weinig vertrouwen hadden in een goede afloop. Zoals een weerbarstig genie uit Californië, die vreesde dat het bijeengebrachte geld in zakken van drugshandelaren terecht zou komen. “Live Aid was de grootste cocaïne witwasoperatie aller tijden.” Was getekend, Frank Zappa.

 

Deel deze pagina:
Bekijk ook