Achtergrond
Hoe Jimi Hendrix Amerika veroverde in 40 minuten

Amerikaanse muziekliefhebbers komen in 1967 naar het Monterey Pop Festival voor muziek, liefde en bloemen, maar lopen uiteindelijk weg met The Jimi Hendrix Experience, Wild Thing en een brandende gitaar op het netvlies. Jimi Hendrix heeft voor zijn grote doorbraak in de Verenigde Staten slechts veertig minuten podiumtijd nodig.

Het eerste meerdaagse festival ooit

We mogen het driedaagse Monterey Pop Festival van 1967 beschouwen als het allereerste meerdaagse popfestival. Jazzfestivals en folkfestivals bestaan dan al wel, maar pop wordt nog niet als volwaardig genre gezien. Het Monterey Pop Festival brengt daar voor altijd verandering in. Uiteenlopende pop- en rockacts, zoals The Animals, Jefferson Airplane en Grateful Dead maken er hun opwachting. Simon and Garfunkel (vrijdag), Otis Redding (zaterdag) en The Mamas And The Papas (zondag) zijn de drie headliners.

Muziek, liefde en bloemen

Voordat het festival van de grond komt, denken organisatie en betrokkenen na over welke andere acts ze kunnen uitnodigen. Paul McCartney weet het wel: The Who en Jimi Hendrix. Meerdere bandleden van The Rolling Stones en The Beatles zijn in Engeland al meerdere malen bij concerten van The Jimi Hendrix Experience komen kijken. Hendrix naam gaat daardoor als een lopend vuurtje in de muziekscene. “Het begon te lopen. Zo. Verdomde snel”, weet drummer Mitch Mitchell zich nog te herinneren.

The Mamas And The Papas, betrokken bij de organisatie van het festival, nodigen beide acts uit. Monterey Pop Festival blijkt goed georganiseerd. Iedereen die een kaartje heeft gekocht, is verzekerd van een zitplek (op keurig geformeerde stoeltjes). Er is een veld waar mensen vrij rondlopen en van de muziek op de achtergrond genieten. Drugs zijn verboden, maar er wordt genoeg dope gerookt en LSD gebruikt. Dit geeft echter geen problemen. Mensen kunnen zelfs een lolletje maken met politieagenten. Meisjes steken zelfs bloemen in de helmen van patrouillerende agenten. Iedereen lacht.

The Who versus Hendrix

Op zondag 18 juni 1967, de laatste dag van het Monterey Pop Festival, gaat door wat programmeringsproblemen niet helemaal volgens planning. Op den duur is de vraag wie er eerst gaat optreden: The Who of Jimi Hendrix? De muzikanten kennen elkaar al uit Engeland. Na enige discussie tussen The Who-gitarist Pete Townshend en Jimi Hendrix besluit The Who eerst te gaan. Hendrix heeft backstage wel gewaarschuwd dat hij werkelijk alles uit de kast gaat halen als hij na The Who moet optreden. Na een zinderende show van The Who, die een gesloopt instrumentarium als visitekaartje aflevert, is het de beurt aan dat mysterieuze Engelse trio onder leiding van een Amerikaanse gitarist, waarover de hele dag al geruchten gaan.  

Aan Brian Jones, oprichter van The Rolling Stones, de eer om zijn maat aan te kondigen. Zijn letterlijke introductie luidt: ‘I’d like to introduce a very good friend, a fellow countryman of yours. The prettiest this performer, the most exciting guitarist I’ve ever heard. The Jimi Hendrix Experience!” Zonder omhaal zet Jimi Hendrix het nummer Killing Floor in. De songtitel blijkt profetisch. Met zijn vlammende riffs en vurige ritmesectie maakt hij alles en iedereen met de grond gelijk.

Het Amerikaanse publiek ziet een jonge, linkshandig spelende, kauwgom kauwende, Afro-Amrerikaanse sologitarist. Niet alleen een geweldig muzikant, maar ook nog eens een lust voor het oog. Met zijn rode broek, oranje blouse, zwarte gilet, witte jasje, roze boa, dun zwart snorretje op zijn bovenlip en haarband in zijn kroescoupe en opvallende performance windt hij iedereen om zijn vliegensvlugge vingers.

Opofferingsritueel

Na een vlammend betoog op de gitaar kondigt Hendrix iets mysterieus aan: “Ik zou iedereen wel een knuffel willen geven, maar dat kan niet. Dus ga ik iets opofferen waar ik heel erg van houd. Denk niet dat ik gek word.” Vervolgens begint de gitarist aan een versie van Wild Thing met een heleboel feedbackgeluiden. Al snel gaat Hendrix koprollend over het podium en bespeelt hij zijn gitaar achter zijn rug langs. Vervolgens berijdt hij zijn versterkers met zijn gitaar als een paard een merrie. Daarna legt hij zijn zes-snaar op het podium, blijft hij seksueel getinte bewegingen maken en spuit hij aanstekervloeistof op zijn gitaar. Hij kust zijn instrument gedag en gooit er brandende lucifers op. Het opofferingsritueel eindigt met het stukslaan van de in brand staande gitaar. Toeschouwen reageren op twee manier: ze schreeuwen het uit van enthousiasme of blijven totaal verbijsterd achter. In 40 minuten heeft Jimi Hendrix de Verenigde Staten, zijn vaderland, veroverd.

Deel deze pagina:
Bekijk ook